Masdar City، شهري براي آينده

چندي پيش و در منطقه خشک و کم آب "دوبي" کلنگ احداث پروژه اي بر زمين زده شد که گفته مي شود نماد بارز آرمان شهر فناوري هاي نوين و مظهر استثنايي استفاده از منابع انرژي نو و پاک براي ايجاد منطقه اي در جهان با ميزان آلايندگي صفر است.

اين شهر بالغ بر 50 هزار سکنه را در خود جاي خواهد داد و پيش بيني شده است 1500 فرصت شغلي تجاري نيز براي آنها مهيا شود. اما اين تمام قضيه نيست. در اين شهر از حداقل انرژي ممکن استفاده مي شود و حتي همين ميزان انرژي نيز از منابع تجديدپذير تامين مي شود. سازندگان اين شهر اميدوارند نسخه اي حتي مدرن تر از Silicon Valley آمريکا، در قلب آب و هواي خشک و سخت دوبي ايجاد کنند که در آن تنها از انرژي هاي تجديدپذير استفاده مي شود. ( Silicon Valley منطقه اي در آمريکا است که بسياري از شرکت هاي بزرگ فناوري از جمله مايکروسافت و گوگل در آن قرار دارند.)

اين شهر که پيش بيني مي شود با هزينه هنگفت 22 ميليارد دلار ساخته شود، طيف گسترده اي از فناوري هاي نوين از جمله صفحات خورشيدي باريک را در بر مي گيرد که از آنها براي ساخت پشت بام ها و سر در ورودي ساختمان ها استفاده مي شود. در سراسر شهر که Masdar City نام دارد، حسگرهايي براي کنترل بهره برداري از انرژي نصب مي شود. در کنار اين فناوري ها، خودروهاي بدون راننده که تنها با استفاده از باتري هاي ويژه حرکت مي کنند، نياز حمل و نقل و احتياجات خودرويي شهر را تامين مي کنند.

در حقيقت، بنيان گذاران اين شهر اميدوارند اين پروژه عظيم با موفقيت همراه باشد تا از آن به عنوان نخستين گام محکم براي طراحي و ساخت شهرهاي مشابه در سراسر جهان و در نهايت کاهش گازهاي گلخانه اي الگوبرداري شود.

رهبران اين پروژه مي گويند اين طرح استثنايي موجب مي شود امارات جايگاه يک کشور پيشرو را در عرصه استفاده امارات از انرژي هاي تجديدپذير پيدا کند. "سلطان الجابر"، مديرعامل اين پروژه، مي گويد: "در صورتي که طرح با موفقيت همراه شود، در رأس پروژه هاي مشابه خود در سراسر جهان قرار خواهد گرفت."

در ساخت اين شهر ابتکارات قابل توجهي به خرج داده شده است؛ مثلاً به جاي استفاده از مواد ساختماني رايج، از سلول هاي خورشيدي براي ساخت سر در و نماي خارجي ساختمان ها استفاده شد است، در نتيجه هزينه استفاده از انرژي خورشيدي در اين شهر به ميزان قابل توجهي، کاهش مي يابد.

انرژي مورد نياز براي سرمايش ساختمان اي اين شهر به واسطه کنترل و در نظر گرفتن مکاني که ساختمان قرار است در آنجا ساخته شود، و همچنين طراحي مورد نظر براي ساختمان ها، خيابان ها و فضاهاي سبز، کاهش مي يابد و در نتيجه تعادلي ميان سايه و نور خورشيد ايجاد شده که در نهايت گردش هواي طبيعي افزايش مي يابد. سيستم هاي تهويه نيز از سردکننده هاي جذبي که اصول کاري آنها مبتني بر گرماي خورشيد است، استفاده مي کنند.

در اين شهر، انرژي مورد نياز براي بخش حمل و نقل نيز کاهش خواهد يافت. سيستم هاي حمل و نقل الکتريکي با راندمان کاري بالا، خدمات گسترده اي همچون حضور يافتن در درب منازل و آپارتمان ها خواهند داشت، ساکنان شهر تنها بايد محل دقيق حضور خود را اعلام کرده تا در کوتاه ترين زمان ممکن سيستم حمل و نقل مدرن و هوشمند به در منزل آنها مراجعه کرده و فرد را به صورت خودکار به نقطه مورد نظرش منتقل کند. نيروي لازم براي راه اندازي اين سيستم حمل و نقل به وسيله انرژي هاي تجديدپذير و همچنين انرژي ذخيره شده در باتري ها تامين مي شود.

به تازگي نخستين پيشنهادهاي کارشناسي درخصوص ارائه اين سيستم حمل و نقل مطرح شده است که احتمالا از خودروهاي مبتني بر باتري و سيال بر روي خطوط ويژه استفاده مي شود. همچنين مباحثي نيز در خصوص استفاده از سيستم هاي خودرويي شناور مغناطيسي مطرح شده است که پيش بيني مي شود پس از پايان بررسي هاي کارشناسانه، بلافاصله وارد مرحله عملياتي شوند.

اما بي شک درخصوص چنين شهري مصرف آب و اين که با حداقل مصرف ممکن همراه باشد، نکته اي مهم و حتي حياتي محسوب مي شود که نتيجه آن کاهش انرژي مورد نياز براي شيرين سازي آب است. در سراسر شهر حسگرهايي نصب خواهد شد که به ساکنان اطلاعاتي درخصوص ميزان مصرف انرژي شان مي دهد. در صورتي که ساکنان شهر بيشتر از استاندارد تعيين شده آب مصرف کنند، مجبور به پرداخت خواهند شد.

انرژي اي که در اين شهر مصرف خواهد شد تا حد زيادي از خورشيد تامين مي شود. در کنار اين منبع عظيم، طراحان شهر استفاده از انرژي باد و الکتريسيته توليد شده از تبديل زباله ها به سوخت را نيز مدنظر دارد.

اين شهر تا همين اواخر در حد يک تئوري بوده است، اما اکنون پروژوه ساخت آن آغاز شده است. يکي از اهداف اصلي از ساخت چنين شهري، بررسي اين نکته است که چه ايده ها و نظريه هايي قابل تبديل شدن به واقعيت بوده و کدام ها نه. اين بررسي ها حتي پس از اتمام ساخت اين شهر ادامه خواهد يافت. پيش بيني ها بر اين است که شهر Masdar City در مدت 8 سال ساخته شود. پس از ساخته شدن شهر، در مراکز تحقيقاتي يک سري فناوري هاي نوين و کاربردهاي آنها مورد بررسي قرار مي گيرد که برخي از آنها در موسسه علوم و فناوري Masdar ارائه شده اند. اين موسسه با همکاري دانشگاه MIT در دوبي راه اندازي شده است.

از کل 22 ميليارد دلار هزينه پيش بيني شده براي ساخت اين شهر فوق مدرن، دولت محلي ابوظبي تنها 4 ميليارد دلار را پرداخت خواهد کرد و باقي بودجه از جانب سرمايه گذاري هاي خارجي تامين مي شود.

در مجموع، به نظر مي رسد طراحان اين شهر با اشراف بر اهميت بحران انرژي در جهان، به فکر ابداع و استفاده از فناوري هاي نوين در قالب شهري با استانداردهايي فراتر از معيارهاي فعلي افتاده اند.

منبع:مجله دانشمند

ايجاد نيم فاصله در مايکروسافت ورد

نيم فاصله کاربردهاي زيادي براي نگارش در زبان فارسي دارد، بطور مثال به سه نگارش از “مي‌شود” دقت کنيد. کدام‌يک از نظر زيبايي و نگارش صحيح‌تر است؟ “ميشود”، “مي شود”، “مي‌شود”

واضح است که نگارش آخر به دليل وجود نيم‌فاصله بين حروف ي و ش صحيح مي‌باشد. قبلا در مقاله "وبلاگ نويس‌ها، زيباتر بنويسيد!" برنامه " traylayout" را براي ايجاد نيم فاصله براي افرادي که بصورت پيش فرض اين امکان را روي نرم افزار word ندارند معرفي کرده بوديم.

روش ديگر براي ايجاد تنظيمات نيم‌فاصله به اين صورت است:

در برنامه Word، به منوي Insert رفته و گزينه Symbol را انتخاب نماييد. در پايين پنچره باز شده قسمتي به نام Character Code وجود دارد که براي جستجوي کاراکترها از طريق کد اسکي آنها مي‌باشد. براي پيدا کردن نيم‌فاصله از بين‌همه کد کافي‌است که در اين قسمت 200c را وارد کنيد. حال بر روي دکمه Shortcut Key کليک کنيد. در پنجره جديدي که باز مي‌شود در قسمت Press new shortcut key کليدهاي Ctrl و بعد Space را همزمان بزنيد(يا ترکيب ديگري از کليد‌ها). حال براي اتمام کار و تاييد دکمه Assign را بزنيد. از اين به بعد شما براي نگارش نيم‌فاصله در متون فارسي بطور صحيح کافيست کليدهاي Ctrl + Spce را بزنيد.

منبع: وبلاگ sinac

ساليابي هسته اي

ديد کلي

پديده فروپاشي راديواکتيو بطور گسترده براي تعيين فواصل زماني در تاريخ موجودات زنده ، آبهاي طبيعي ، سيستم‌هاي صخره‌اي شهاب‌ها و تکامل منظومه شمسي مورد استفاده قرار گرفته است. فروپاشي راديو نوکلئد يک سنجش بسيار دقيق است که مدت زمان آن در اثر تغييرات شکل شيميايي ، دما ، فشار يا ديگر پديده‌هاي فيزيکي طبيعي تغيير نمي‌کند.

ثابت فروپاشي و لذا نيمه عمر راديو نوکليد ، تنها براي چند راديو نوکليد ، معدود که از طريق جذب الکترون فروپاشي مي‌کنند ، با شکل شيميايي تغيير مي‌يابد. چنانچه در يک زماني در گذشته t0 مقدار يک راديو نوکليد موجود N0 بوده و بعد از يک مدت زمان ، t1 مقدار راديو نوکليد باقي مانده N1 باشد ، قانون فروپاشي زير در آن بکار خواهد رفت:

چنانچه مقادير راديو نوکليد در هر دو زمان و ثابت فروپاشي ? معلوم باشد ، فواصل زمانيt0 - t1 مي‌تواند محاسبه گردد. چنانچه t1 زمان حال (t1=0) باشد ، واضح است که N1 مي‌تواند مستقيما در نمونه‌اي قابل دسترس اندازه گيري شود. مساله در اينجا دانستن مقدار راديو نوکليد N0 در زمان قبل t0 است. دو روش تعيين N0 به تعريف دو نوع اساسي روش‌هاي ساليابي هسته‌اي کمک مي‌کند: ساعت فروپاشي تعادلي و ساعت انباشتگي.

ساعت فروپاشي تعادلي

اين ساعت را مي‌توان مشابه سيستمي‌در نظر گرفت که در آن در يک سطل معلق در يک سطح تعادل نگهداري مي‌شود ، چرا که آب از دست رفته از سطل در اثر نشست ، بوسيله همان ميزان آب از طريق يک شير در زمان مورد نظر جايگزين مي‌گردد. اين مقدار تعادل مشابه مقدار يک راديو نوکليد ، N0 در t0 بحث شده در بالاست.

چنانچه شير بسته شود و آب ورودي قطع گردد، مقدار آب در سطل با زمان کاهش مي‌يابد. در اين توضيح ساده ، چنانچه سرعت نشست R معلوم باشد ، زمان t يعني زمان بسته شدن شير تا زمان اندازه گيري مجدد آب در سطل ، بوسيله رابطه زير داده مي‌شود:

پايان يابد با مقدار راديو نوکليد ، و لذا اکتيويته آن بر طبق قانون فروپاشي هسته‌اي ساده با زمان شروع به کاهش مي‌نمايد. در فروپاشي راديو نوکليد ميزان نشست بستگي به نيمه عمر راديو نوکليد و تعداد اتمهاي راديو نوکليد حاضر داشته و معادله اساس فروپاشي براي محاسبه t بکار مي‌رود. که در آن A0 اکتيويته نمونه در زمان T0 و A اکتيويته در زمانهاي بعدي است.

ساليابي بوسيله کربن اکتيو و ساليابي بوسيله تريتيم ، مثالهاي از ساعت فروپاشي تعادلي هستند. در اين موارد مقادير در حال تعادل اکتيويته مخصوص 14C و 13H براي کربن و هيدروژن موجود در اتمسفر بدليل برهمکنش‌هاي اشعه کيهاني يا اتمسفر ثابت مي‌مانند. تعادل زماني پايان مي‌پذيرد که نمونه حاوي کربن (در يک سيستم زنده) يا هيدروژن (معمولا در آب) در تماس تعادلي با اتمسفر جدا شود. براي سيستمهاي زنده ، ورودي 14C با مرگ خاتمه پيدا مي‌کند. براي 3H در شکل آب اتمسفري‌ها ورودي زماني پايان مي‌پذيرد که آب با چاه عميق وارد شده يا در بطري قرار گيرد. (مثلا براي شراب) و تبادل اتمسفري نتواند رخ دهد.

ساعت انباشتگي

چنانچه در زمان t0 ، مقدار آب در سطل پاييني صفر يا حداقل يک مقدار معلوم باشد ، مقدار افزوده شده آب به سطل پاييني در يک مدت زمان بعدي ، t1 ، تابعي از زمان نشت سطل بالايي است. بنابراين رابطه زير مي‌تواند براي تعيين زمان از هنگام قرار گرفتن آب در سطل بالايي و شروع نشست بکار رود:

)واحدزمان/سرعت نشت(ml) )/(انباشته شدن در سطل پايينتر تصحيح شده براي مقدارml(t0) )= زمان نشت::

بطور مشابه ، در يک سيستم فروپاشي راديو نوکليد ، انباشته شدن عبارت است از مقدار محصولات اختر تشکيل شده ، و سرعت نشت بستگي به مقدار مادر راديو نوکليد حاضر در زمان t0 و ثابت فروپاشي (يا t1/2) براي راديو نوکليد دارد. مقدار راديو نوکليد مادر (N0) حاضر در زمان t0 براحتي از مجموع اتم‌هاي محصولات فروپاشي تشکيل شده و اتم‌هاي باقي مانده در زمان t0 تعيين مي‌گردد.

در يک صخره ، سيستم شيميايي غالبا براي اجزا غير فرار در زماني که صخره از يک حالت ذوبي به حالت جامد تبديل مي‌شود ، براي اجزا فرا زماني که سرد شدن به نقطه‌اي مي‌رسد که ديگر گازي به بيرون راه ندارد ، بسته است. در اين جا لازم است درصد‌هاي انشعاب در شماي فروپاشي در نظر گرفته شوند ، چرا که کليه فروپاشي‌هاي مادر منجر به نوکليد دختر مخصوص مورد اندازه گيري نمي‌شود. به ياد داشته باشيد که نيمه عمر يک راديو نوکليد که ? را تعيين مي‌کند متناسب با غيبت راديو نوکليد مادر است ، نه ظهور يک نوکليد دختر خاص در حاليکه چندين مسير فروپاشي براي آن مقدور مي‌باشد.

در ساعت انباشتگي ، مقادير نوکليد دختر محصول موجود در زمان t0 بايد از مقدار اندازه گيري شده در زمان t1 کسر گردد، تا تنها مقدار توليد شده در فروپاشي راديو اکتيو براي دوره مورد نظر محاسبه بکار رود. نسبتهاي ايزوتوپي در عنصر "جمع کننده" دختر مي‌توانند با يک اسپکترومتر جرمي اندازه گيري شوند. احتمال دارد که حداقل يکي از اين ايزوتوپ‌ها بوسيله فرآيندهاي فروپاشي راديو اکتيو طبيعي توليد نشود. از سيستماتيک‌هاي سنتز هسته‌اي ، يا بوسيله تجزيه فازهاي معيني از سنگ‌هاي آسماني قديمي که اساسا حاوي راديو نوکليد مادر نيستند ، مي‌توان يک نسبت اصلي براي ايزوتوپ‌هاي عنصر محصول تخمين زد. سپس اين نسبت مي‌تواند براي تصحيح مقدار مشاهده شده نوکليد محصول براي مقدار اصلي موجود در زمان t0 بکار رود.

منبع:مجله رشد

دستکش هاي جديد براي کاشفان فضا

پياده روي هاي فضايي خطرات خاص خود را دارند، اما برخي از اين خطرات تا آنجا مرگبار هستند که مهندسان ناسا را به فکر ارتقاي هر چه سريع تر دانش خود براي برطرف کردن آنها مي اندازد. يکي از اين موارد، دستکش فضانوردان است. در طول پياده روي هاي فضايي دستکش فضانوردان آسيب مي بيند.

در آگوست سال 2007 "ريک ماستراچيو" از فضانوردان برنامه شاتل در حالي که در يکي از پياده روي هاي فضايي قرار داشت، ناگهان متوجه پارگي در يکي از دستکش هاي خود مي شود. بلافاصله به وي فرمان داده مي شود تا خود را به ايستگاه فضايي برساند.

چنين آسيب ايي در ماموريت هاي قبلي نيز ديده شده است و تکرار اين موارد مهندسان ناسا را مجبور کرده است تا پيش از هر ماموريت فضايي و انجام پياده روي هاي فضايي، دستکش فضانوردان را مورد بازبيني دقيق قرار دهند.

پارگي و تعريق در قسمت بيروني دستکش فضانوردان روي مي دهد. اين مسائل موجب شده است تا مهندسان ناسا در مرکز فضايي جانسون، پروژه جديدي را در خصوص رفع آنها راه اندازي کند که نتيجه آن طراحي و ساخت دستکش هاي فضانوردي جديدي بوده است که اتفاقا در جريان پرتاب اخير شاتل ديسکاوري در قالب ماوموريت STS -124 مورد آزمايش قرار گرفت.

اما راه حل مهندسان ناسا چه بوده است؟ استفاده از وصله هاي مخصوص بر روي قسمتي که انگشتان شست و نشانه به داخل آن مي روند. اين نقاط، از جمله کاربردي ترين بخش هاي دستکش هاي فضانوردي محسوب مي شوند. جنس اين وصله ها با جنس دستکش يعني ماده Vectran يکي است اما تراکم ماده آن بيشتر است. همچنين در قسمت کف دستکش، جايي که کف دست ها را پوشش مي دهد، لايه ويژه اي به کار گرفته شده است تا بر استحکام آن بيفزايد.

دستکش فضانوردان از چندين لايه تشکيل مي شود و اکنون به لطف اين وصله ها ديگر جاي هيچ نگراني درخصوص لطمه وارد شدن به لايه اصلي محافظتي دست وجود ندارد.

در صورتي که اين دستکش ها از آزمايش هاي مختلف سربلند بيرون بيايند، از آنها در ماموريت تاريخي و مهمي نظير پرتاب شاتل به سوي تلسکوپ هابل در ماه اکتبر (مهرماه امسال) استفاده خواهد شد. در اين ماموريت، آخرين سرويس دهي به اين تلسکوب فضايي انجام خواهد شد.

شايان ذکر است نبود لباس فضايي باعث مشکلات زير مي شود:

- از دست دادن هوشياري به دليل نبود اکسيژن

- به جوش آمدن خون و ديگر مايعات بدن به دليل نبود فشار هوا

- انبساط اندام هاي بدن به دليل جوشش مايعات

- روبه رو شدن با تغييرهاي شديد دماي محيط پيرامون (از 120 درجه سانتيگراد در نور خورشيد تا100 درجه در سايه)

- روبه رو شدن با انواع مختلف تابش ها از جمله پرتوهاي کيهاني و ذرات بارداري که از خورشيد گسيل مي شوند (بادهاي خورشيدي)

- برخورد با انواع ذرات کوچک سرگردان در فضا که با سرعت زياد در حرکتند.

منبع: Universetoday.com